Tranzax Łożyska

Czas na wybory

2009-03-17T14:21:00.006+01:00

Tak więc posileni kiełbasą wyborczą przystąpmy do głosowania. Co do zasad to ze względu na mnogość pomysłów uległy nieznacznej zmianie. Z całej gromady nazw każdy wybiera 5 i wpisuje w komentarzu dodając jakiś podpis, aby każdy wiedział że to on. Pod koniec dnia głosy zostają podliczone, a nazwa która będzie się najczęściej powtarzała zostanie nową nazwą drużyny w sezonie letnim. Mam nadzieję, że tym razem wszyscy zastosują się do regulaminu, ponieważ nie jest on dość skomplikowany. Zachęcam do głosowania.

Lista pomysłów (wg kolejności dodania):

Piesek Leszek
FC Bydgoszcz
T.K.M.
FC Leszcze
Szukamy sponsora
FCB
Nankatsu
I tak spadniemy
Osadnik Bydgoszcz
Gazela United
Pieski Leszki
Bezlitosne Mandarynki
Piękne Meny
Świńskie Nogi
Gruzińskie Łobuzy
Janusz Team
FC Drzewce
Miejsce na Twoją Reklamę
FC Majonezy
Grom Różaniec
Fortuna Obora
Rycerze Wiosny
Bafana Bafana
The Boys
Inter Gnojnica
Iskra Stolec
Przepraszamy że gramy
Drink Team
Potężne kaczory
Kopanka Drużynowa
Zawodnicy Ze Strzelnicy
Duchy Watykanu
Shaolin Soccer
Orły Rydzyka
Men in Moher
ACe Pajace
Dostarczyciele Punktów
Mniejsza o Nazwę
Ziomale Przyszłości
FC Viva Levativa
Pominięci w Drafcie
Sanatorium Spurs
Chyże Dziadki
Naprzód Tyły
FC Włoszczowa
UTP Bydgoszcz
Izba Wytrzeźwień
Załoga Orzeła 7
Je... PZPN

Przetarg na nową nazwę

2009-03-16T14:10:00.004+01:00

Z inicjatywy mojej i kapitana rozpisany zostaje konkurs na nową nazwę dla naszej odgwieżdżonej drużynki. Tak więc co następuje, każdy zawodnik naszej drużyny może zaproponować nową nazwę poprzez wpisanie jej do komentarza i podpisanie się (nr, imię albo ksywka styknie). Jednakże jedna osoba może zaproponować tylko jedną nazwę, a więc trzeba sprawę dobrze przemyśleć (ma to na celu zapobiec zalewowi szalonych pomysłów). Dnia dzisiejszego (16.03.2009r.) przyjmowane są wszystkie propozycje. Natomiast jutro (17.03.2009r.) odbędzie się w osobnym poście głosowanie, w którym każdy zainteresowany będzie wartościował pomysły od najlepszego do najgorszego (od 1 do ...). Pod koniec dnia głosy zostaną zsumowane, a nazwa która będzie miała najmniej punktów rankingowych (a więc najlepszy pomysł) zostanie wybrana na nazwę naszej drużyny w najbliższym sezonie na trawie. Zapraszam każdego kto chce mieć wpływ na drużynę do wzięcia udziału w konkursie.

Nadgorliwość gorsza od faszyzmu!

2009-03-08T19:37:00.004+01:00

Lux Invest - Tranzax 7:4
bramki: Piłat 2, Piniu, Drechu

No cóż, zacznijmy od tego, że gdybyśmy zdobyli o 2 albo nawet 5 pkt mniej w sezonie zasadniczym to byśmy się utrzymali, ponieważ przeciwnik Maxa się nie stawił. Ale tak jak nas pech prześladował od początku, tak nie odpuścił w ostatnich minutach 1-ligowego bytu. Należy potwierdzić fakt, iż spadliśmy do 2 ligi. Nieodzownie wiążę się to także z końcem występów pod szyldem "Tranzax Łożyska". Tak więc po K-Paxie, Gomarze Pińczów, Budstolu zakończył się kolejny etap naszym zmagań ligowych. Siłą rzeczy przejdziemy przebudowę niczym Barcelona (oby z takim samym skutkiem ;p) i zostaną osoby, które chcą grać. Kapitan-elekt Piniu zapowiedział już nadejście rządów silnej ręki. I dobrze, jak ktoś da na drużynę 100 zł to przynajmniej będzie miał motywację, aby jeździć na mecze. A jak nawet to mu nie pomoże to przynajmniej budżet klubu będzie większy :)

Podsumowując miniony już sezon, o to strzelcy naszej drużyny:
Hejmo - 15
Piłat - 7
Mateusz - 7
Drechu - 6
Łukasz - 4
Piniu - 2
Artur - 2
Radek - 2
niewiele, ale to już wszystko.

Jeśli chodzi o bramkarzy to średnia wpuszczonych bramek na mecz:
Adam - 5,36 w 14 meczach
Włodziu - 4,00 w 2 meczach
porównując ze średnią strzelonych 2,81 gola/mecz to za dużo :D

Optymistycznym zakończeniem sezonu proponuję zapić i zapomnieć o nim jak najszybciej. W weekend zaczynamy przygotowania do sezonu letniego meczem sparingowym, na który zjawi się trochę świeżej krwi. A jeśli chodzi o salę to do zobaczenia w 2 lidze, pod warunkiem, że drużyna nie rozpadnie się po sezonie letnim.

wyprawa po 3 pkt.

2009-02-04T19:36:00.006+01:00

Hel-Wita - Tranzax 2:4
bramki: Hejmo 3, Mateusz

W mocno przetrzebionym składzie przystępowaliśmy do meczu "o utrzymanie". Wiedzieliśmy, że jeżeli teraz przegramy to ciężko będzie zapewnić 1-ligowy byt na przyszły sezon. Na szczęście przeciwnik nie okazał się być za bardzo wymagający (poza bramkarzem :( ). Mimo to Hel-Wita objęła prowadzenie i w pewnym momencie było już 2:0 w plecy. Wtedy na boisko został wprowadzony SuperHejmo w ilości 3 razy co skutkowało 3 bramkami. Swój wkład w zwycięstwo dołożył także nasz drugi strzelec - Mateusz, zwany przez Radka 'Ciulą'.
Przy okazji wydało się, że Adam (nasz bramkarz) opuścił kilka wykładów z mechaniki płynów, przez co nie zdaje sobie sprawy z rozkładu sił aerodynamicznych działających na piłkę tuż po wyrzucie. A mianowicie nadaje sile nośnej zbyt dużą wartość w porównaniu z oporem płynu nielepkiego jakim jest powietrze ;)
Wracając na ziemię, do historii potyczek z Hel-Witą dokładamy trzecie zwycięstwo. Następny mecz gramy z drużyną z czołówki Knauf/P.W. Look (4 msc). Miejmy nadzieję, że kolejny raz zaprezentujemy się przyzwoicie i, a nuż, sprawimy niespodziankę.

do przerwy 3:2

2009-01-25T16:15:00.003+01:00

Tranzax - Corimp + 3:4
bramki: Mateusz, Hejmo, Łukasz

Była niedziela, godz. 12:00. Przyszła kolej na Corimp +. Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo. Do tej pory graliśmy z nimi 2 razy i oba mecze kończyły się remisem po walce do ostatnich sekund. Tym razem było podobnie, z tą różnicą że skończyło się naszą porażką. Kolejny raz daliśmy pograć Adamowi, żeby nie marudził, że tylko stoi w tej bramce. Nasz bramkarz docenił ten gest i grał jak za najlepszych czasów podstawówki w 'dwa ognie'. Moim skromnym zdaniem zabrakło nam biegania za przeciwnikami do utraty sił i zmiana. Podeszliśmy do sprawy ekonomicznie i biegaliśmy głównie jak piłka była przy nodze. Niestety graliśmy z Corimpem +, a nie z Kubusiem Puchatkiem i takie oszczedności się nie opłaciły. Ataki były wyprowadzone dosyć choatycznie. Gdyby powstańcy tak walczyli to gralibyśmy dzisiaj w Bromberglidze.
Co może cieszyć? Hmm... Jako pierwsi strzelaliśmy bramki i utrzymywaliśmy prowadzenie, co dało nam wiarę w końcowy sukces, którego nie osiągneliśmy. Strzeliliśmy tyle samo bramek co ostatnio, z tym że Adam wpuścił o 2 więcej. Mimo to, i tak poprawił swoją średnią z 6,0 na 5,8 goli/mecz. Zawodnicy grający w ataku strzelili więcej bramek od obrońców. Podsumowując, wszystko idzie w dobrym kierunku.
P.S. (nie kojarzyć z inicjałami naszego Prezesa) Następny mecz gramy z Hel-Witą (bilans 2 mecze - 2 wygrane :) w niedzielę o 13:30. A więc nie będzie trzeba w przerwie meczu dzwonić do brata/siostry i pytać "który ksiądz prowadził mszę?", aby nam żony i matki nie wpier...

odbijamy!

2009-01-18T19:30:00.000+01:00

TBS - Tranzax 2:3

bramki: Drechu, Łukasz, Mateusz

Do meczu z 4 drużyną w tabeli przystępowaliśmy pod presją zakręcenia kurka z pieniędzmi. Nasz sponsor stwierdził, że taniej by mu wyszło gdybyśmy wisieli na billboardzie przy ul. Fordońskiej. 'Co to, to nie!' - pomyśleliśmy, a przynajmniej nie w starych, przepoconych strojach Ziny. Tak więc, po raz drugi, wodzeni nowiutkim pomarańczowo-grafitowym kompletem Adidasa made in China postanowiliśmy sprawić spóźniony świąteczny prezent Prezesowi. Wsparci Tomaszem G. ps. 'Szwagier', który odbył karencję i mógł już powrócić z mongolskiej niewoli, gdzie zesłał go Drechu za błędy młodości, osiągnęliśmy cel :) Niesamowitym instynktem popisał się Piniu, który dokładnie wytypował wynik meczu, grając na nosie 88% internautów BLPN.
Tak więc podsumowując, daliśmy radę 4 drużynie w tabeli. Pokazaliśmy, że potrafimy wygrywać

jak się nas odpowiednio motywuje, a także że można wyjść z każdego kryzysu (teraz kolej na WIG 20). Pełni nadziei czekamy na kolejną niedzielę i nowe stroje ;)

„Mogłeś być już na dnie...”

2008-12-07T19:38:00.007+01:00

Collegium Medicum - Tranzax 10:4

bramki: Hejmo, Piniu, Radek, Artur

...po ostatnim meczu, a jesteś dopiero teraz! Po ostatnim meczu każdy czuł, że gorzej już być nie może i z tą nadzieją szykował się do kolejnej batalii. Bez kontuzjowanego Drecha, pauzującego za kartki – Mateusza, i bez pauzujących za formę Włodzia i Dogona przegraliśmy kolejny mecz z rzędu (passa trwa). Początek meczu był obiecujący, do czasu pierwszej kontry w wykonaniu medyków (1:0). Później z górki to nie było, ale do przerwy 3:1 więc nie tak źle. W drugiej połowie nie nawiązaliśmy wyrównanej walki. Zawodnicy CM naszprycowani Maxx’em energy drinkiem polecanym przez Czesia hydraulika wykorzystywali kolejne nasze błędy. Na pochwałę zasługuje nasz bramkarz, który wpuścił jedynie 10 bramek. Mógł więcej! ale zapłacili mu tylko za 10 :D Jednak życie jest okrutne. Kiedy myśleliśmy że jesteśmy już na dnie i zaraz się od niego odbijemy (bo najłatwiej to od dna) okazało się, że jest ono muliste i wpadliśmy teraz po kolana (głową w dół!). Rywale nie okazali litości, w drugiej części meczu wycofali bramkarza i założyli nam „białe miasteczko” na naszej połowie. Dobrze że nie mieli butelek z monetami, bo na 2 dzień dopiero by głowa bolała, a tak to będzie tylko standardowy kac po przegranej. Z meczu oprócz wyniku, pamiętam jeszcze nowe kolorowe buty Radka, które to dostał na rocznicę pożycia pozamałżeńskiego, oraz przepiękny gol Artura (on to potrafi ;)). Mam tylko nadzieję, że nie dostanę od Drecha smsa o 10:04 albo 4:10. Lecz kontuzję i razem z nami spijaj gorycz porażki :D

„Przeżyj to sam!”

2008-12-07T19:17:00.005+01:00

Tranzax - BPiK 0:11

Tego się nie da opisać, to trzeba j/w. Jak zwykle w takich przypadkach, początek meczu nie był zły i nie zapowiadał najgorszego. Jednakże jak zaczęli nam strzelać seriami to już nawet Colder Walker by się nie podniósł. Mecz okazał być się z kategorii tych do jednej bramki. Niestety jak zwykle była to bramka Adama. Przeciwnicy kryli wysoko, grali pressingiem. Ciężko się grało w obronie, ataku, a nawet na game boy’u. W protokole sędziowskim nie wyróżnił się nikt z naszej drużyny, chyba że imię i nazwisko wpisane czerwoną czcionką wziąć za wyróżnienie. Zagraliśmy niebywale słabo w obronie i ataku też. Natomiast rywale roznieśli nas jak gnój po polu. Jednak trzeba zaznaczyć, że mecz odbył się dzień po imprezie andrzejkowej. Kiedy u nas wszyscy grali na kacu, to przeciwnicy okazali pełen profesjonalizm i ten kto dzień wcześniej wypił piwo ze słomką to już jego przepita noga na parkiecie nie postała. Następnego dnia dostałem od Drecha smsa o 11:00, dobrze, że nie o 0:11. Myślałem, że wyrzuca mnie z drużyny, ale okazało się że tak tylko chciał się pośmiać.

Szybka przegrana na koniec

2008-02-26T21:08:00.003+01:00

TRANZAX Łożyska - BPIK 1:5 (0:5)

Mateusz Flejter - Łukasz Gutowski 2, Marcin Madeja 2, Wiesław Langowski

Tego meczu na pewno nie można nazwać wybornym majstersztykiem w naszym wykonaniu. Faktem jest, że straciliśmy chyba najszybszego gola w lidze. Bramka miała miejsce w pierwszych 15 sekundach meczu. Nie graliśmy zbyt dobrze, było lepiej niż dzieci z podwórka, ale ciągle bardzo słabo. Tym niemiłym akcentem kończymy debiutancki sezon w BLPN-ie. Czekamy na dalsze wyzwania.

Istna Corrida

2008-02-20T11:27:00.001+01:00

Wzgórze Wolności - TRANZAX Łożyska 1:1 (1:0)

Damian Olejnik - Wojciech Piłat
kartki: Łukasz Horyna, Adam Burdanowski, Ziemowit Łukawski

Już wiosna coraz bardziej śmiałymi krokami gra na nosie zimie, a nam w przedostatniej kolejce przyszło się zmierzyć z jedną najlepszych drużyn ligi. Planem minimum było nie dostać zbyt wielkiego manta. W miarę rozwoju spotkania miały następować nowe cele. Mateusz pauzował za kartki, Drehu znowu przyniósł dodatkowy ładunek wody w kolanach, Dogon był w szóstym trymestrze kuracji antybiotykowej, a Włodziu nie odbył dotąd treningu w lesie, ale przedstawił zwolnienie, także obyło się bez kary finansowej. Przeciwnicy zapowiadali buńczucznie, że nas rozniosą, a nasz stosunek do tych pogróżek był obojętny.

Na początku gra była bardzo szybka, przeciwnicy biegali jak rozjuszone czerwienią naszych strojów byczki, a my dotrzymywaliśmy im tempa. Nie było tak źle: uważna gra w obronie, brak szaleństw, nieliczne ataki, uradowany sponsor na trybunach. Wzgórze trochę gorzej, wodze, na których trzymali nerwy zaczynały się powoli przecierać, co jakiś czas dało się usłyszeć zabłąkane pretensje do sędziego czy niezbyt wymyślne przekleństwa. Jako, że faworytami nie byliśmy, przeciwnicy strzelili nam gola. Niezbyt blisko pilnowany zawodnik Wzgórza, piekielnie mocnym strzałem w krótki róg pokonał Adama. Nastąpiło to trochę szybciej niż myśleliśmy, ten gol podciął nam nieco nogi, którymi graliśmy. Nagle stały się bardzo miękkie. Przeciwnicy szli dalej za ciosem, raz po raz atakowali, chcąc nas dobić i zapewnić sobie spokojny byt na boisku do końca meczu. Byliśmy podłamani i daliśmy się zepchnąć. Jednak już wkrótce miało nastąpić coś, co sprawiło, iż wstąpiła w nas wiara. Zatem do rzeczy. Gdy tak Wzgórze cisnęło, ich akcje stawały się coraz bardziej groźne, nierzadko robili z naszymi obrońcami co chcieli. W pewnym momencie przeciwnik znalazł się sam na sam z Adamem, podał do swojego partnera i ten miał już przed sobą tylko bramkę. Tenże, widząc już gola, zrobił lekki zamach, ale okazało się, że piłka nie podzieliła tych wizji i musnęła zalotnie boczną część siatki. Zawodnik był podłamany, stanął na kilka sekund w bezruchu, rozważając to, co się stało. Stojąc tak był podobny do umięśnionego posągu Dawida ubranego w koszulkę i spodenki Barcelony. Ten monumentalny widok dodał nam otuchy - zaczęliśmy walczyć. Nieatakowany Włodziu dostał piłkę i wszyscy widzieli jak Tranzax pędzi kontrą z pełną mocą. W tym czasie miała miejsce kuriozalna sytuacja. Nagle zawiał wiatr, lecz nie był to ciepły, wilgotny i łagodny zefirek - taki z pewnością nie dostałby się do środka. To dmuchał złośliwy wiatr północny! Hulał zuchwale po boisku, nagle Włodziu dostał podmuch pod lewą nartę, nie zdążył złapać równowagi i walnął o parkiet jak gołąb o parapet. Wiatr - zgrywus - chciał jeszcze dmuchnąć sędziemu w gwizdek, ale nie trafił i wyleciał na wolność przy salwach śmiechu i jękach zawodu. Pierwsza połowa zakończyła się minimalnym zwycięstwem Wzgórza. Druga rozpoczęła się bardzo dobrze, Piłat, znanym tylko sobie sposobem, pokonał bramkarza, strzał to był sprytny, a dodatkowo przecudny, tylko jeden człowiek na dwóch rodzi się z specjalnym ukształtowaniem stopy, pozwalającym pokazać coś takiego na boisku. Po zaistnieniu tego faktu przeciwnicy ruszyli na nas ostro, to już nie była zwykła corrida, raczej gonitwa byków w Pampelunie. Broniliśmy się dzielnie, serce zostawione na deskach oraz dopisujące szczęście pozwoliło nam uniknąć losu przegranych. Pod koniec, kiedy to przeciwnicy opadli z sił, sytuacje sam na sam mieli Drehu oraz Radek. Jednak bramkarz Wzgórza to nie w kij pierdział i udanymi interwencjami sprawił, że ostatecznie utrzymał się remis.

Ten dobry mecz, utrwalający charakter naszej drużyny, cechowała przede wszystkim walka o każdy centymetr klepek drewnianych. Po raz kolejny niewielu na nas stawiało, ale poradziliśmy sobie z całkiem niezłym skutkiem. Po słabym początku sezonu mamy dosyć dobre miejsce i tylko żal, że została ostatnia kolejka.

W górę!

2008-02-16T10:06:00.000+01:00

TRANZAX Łożyska - WSHE Bydgoszcz 5:2 (2:0)

Michał Hejmej 2, Wojciech Piłat, Mateusz Flejter, Radosław Szepietowski - Krzysztof Kaźmierski, Łukasz Marczak
kartki: Mateusz Flejter (żk)

Po meczu z Collegium Medicum dochodziły do nas różne głosy, komentarze, że nie umiemy grać z uczelnianymi drużynami. W tym meczu udowodniliśmy, że jest inaczej, wygraliśmy pewnie, zdecydowanie z placówką zaliczaną do Wyższych Szkół. Przed nami niełatwa droga, ale krok po kroku, najpierw Akademia, potem Uniwersytet i świat będzie stał przed nami otworem.

Siostro skalpel

2008-02-05T15:01:00.000+01:00

Collegium Medicum - Tranzax Łożyska 4:1 (o:o)

Sylwester Kleczka 2, Rafał Różalski, Michał Ziołkowski - Łukasz Pinkowski
kartki: Michał Hejmej, Artur Włodarczyk, Mateusz Flejter (żk)

Zimowe słońce odbijało się od desek parkietu, oślepiając sunących po powierzchnii ludzi. Ci, którym było zezwolone dotykać piłkę rękoma mieli najgorzej. Oni byli ostatnią ostoją, ostanią przeszkodą dla piłki, dla straconej bramki. Zawsze czuli wielkość swojej misji, a jasne promienie sprawiały, że była ona jeszcze bardziej wyjątkowa. Spotkanie odbyło się w złym czasie. Włodziu był jeszcze przed sławnym treningiem kondycyjnym w lesie, nadgorliwy Drehu przyniósł wodę nie tylko w butelce, ale też w obu kolanach, a Szwagier nabawił się szwów w meczu policjanci kontra księża, kiedy w jednej z akcji obronnej został zaatakowany krucyfiksem przez spowiednika w czarnej sułtannie.

Losowanie było dla nas szczęśliwe, jako że słońce świeciło na całej długości, kapitan zdecydował, że pierwszą połowę będziemy grać z wiatrem. Nie miało to większego znaczenia, gdyż znajdowaliśmy się w pomieszczeniu zamkniętym, ale zawsze to motywacja dla nas i dyskomfort dla przeciwników. Zaczęło się bardzo spokojnie i uważnie. To Medycy nadawali tempo temu spotkaniu. Potomkowie Eskulapa zaskakiwali nas co rusz swoimi zdolnościami manualnymi nogi. Mieli kilka sytuacji, ale to nasze były bardziej konkretne. Po ładnej akcji Hejmo trafił w poprzeczkę, jednak to jeszcze nie koniec, do obitej piłki podbiegł Piłat i trafił w bramkarza. Mieliśmy trochę pecha, przeciwnicy często nie mogąc wyjść z pola karnego, podawali sobie piłkę, a my nie mogliśmy jej przejąć. Szybko załapaliśmy pięć fauli i trzeba było grać ostrożniej. W pewnym momencie, niezadowolony z decyzji Mateusz machnął ręką. Sędzia uznał, że to godzi we wszystko, co dotychczas robił w życiu i pokazał żółtą kartę. W pewnych dzikich, afrykańskich plemionach ruch ręką, wykonany przez zniechęconego człowieka jest wielką obrazą. Z racji swojego koloru skóry, sędzia chyba nie pochodzi z tych kręgów, ale zadziałało to na niego jak płachta na samicę byka. Druga połowa, podobnie jak pierwsza, rozpoczęła się spokojnie. To nie my byliśmy faworytami i dobrze o tym wiedzieliśmy. Zaraz na początku Włodziu znalazł się sam na sam z bramkarzem, strzelił jednak w środek. Gdyby był to Włodziu po aktywnym treningu w lesie, połączonym ze zbieraniem prawdziwków oraz kopaniem muchomorów, cieszylibyśmy się z prowadzenia. Chwilę potem mieliśmy kontrę, ale jak to bywa z kontrami, zmieniła się w kontrkontrę. Przeciwnicy sunęli na naszą bramkę. Po kilku podaniach przeciwnik widział już tylko Adama odgradzającego go od bramki. Mocnym strzałem umieścił piłkę pod pachą naszego bramkarza, a potem już między słupkami. W powietrzu unosił się fetor spalonych włosów - przegrywaliśmy. Chwilę potem przegrywaliśmy już podwójnie. Przeciwnicy nabrali wiatru w skrzydła. Służba Zdrowia przeżywała swój renesans. Bramkarz - młodszy chirurg pierwszej klasy, to wyłapywał, to odbijał piłki z ogromną precyzją, żadna nie chciała się przecisnąć. Tęgi obrońca - przełożona pielęgniarek, skutecznie opiekował się i dyrygował swoimi obrońcami. Do tego niewysoki napastnik - człowiek o bardzo prostych palcach, można wnioskować, że przyszły ginekolog. To oni nieśli swoją drużynę. Złote pokolenie, sól w oku tej ziemi! Właśnie ten prostopalczasty zawodnik dobił nas strzelając dwa gole. Było 4:0. W samej końcówce Piniu zdobył honorowego gola. Wystarczająco, aby ocalić honor, za mało by zatrzeć złe wrażenie.

Byliśmy na ósmym miejscu i myśleliśmy, że świat należy do nas. Ogródek witał nas swoimi bramami, gąska wyciągała łapkę do powitania. Jednak nastąpiła mała korekta naszej formy i możliwości. Niewiele się dziś udawało, a to, co wychodziło nie wyglądało zbyt składnie, a nawet ładnie. Medycy przeprowadzili na nas skuteczną sekcję zwłok i nic nie mogliśmy zrobić.

W sobotę to zawsze wygrywamy!

2008-01-28T21:14:00.000+01:00

TRANZAX Łożyska - VfB Wilczak 5:4 (3:3)

Wojciech Piłat 2, Michał Hejmej, Tomek Grzelak, Radek
kartki: Łukasz Pinkowski (żk)

W związku z wcześniej mniej udanymi meczami, a szczególnie z blamażem w spotkaniu z ostatnim zespołem ligi gramy o jak najlepsze miejsce. Motywacji nie brakuje, o czym chociażby świadczy, że na dzisiejszy mecz przyszło, o zgrozo, trzynastu zawodników. Istna zróżnicowana paleta charakterów. Drehu - żelazne płuca drużyny, najwięcej minut na parkiecie w sezonie, Tomek - jego Szwagier, nieco nadpalone przez tytoń płuca, ale serce zdrowe i zdolne do walki, Piłat - prosto z Egiptu, gdzie nie udało mu się obronić tytułu Dwukrotnego Byłego Indywidualnego Mistrza Świata w Walcu Angielskim, ale za to ukrył przed czujnym okiem celników jajo wielbłądzie, z którego ma się wykluć europejska odmiana - wielbłąd bezgarbny, Dogon - jedyny pochodzący z Polski szaman voo-doo posiadający zdolność wróżenia z ruchów precesyjnych nóg. Można by tak wymieniać, ale logiczne ramy wstępu zostałyby zaburzone.

Piłkę do gry wprowadzili przeciwnicy. Nasza koncentracja, szczególnie w grze obronnej nie była zbyt wielka, Wilczak też grał futbol, który mógł zachwycić co najwyżej jednoroczne dziecko. Mimo tego, to oni po wzorcowo wyprowadzonej kontrze zdobyli prowadzenie. Jednak już w następnej akcji po rozpoczęciu, Piłat wykonując pół-piruet prawą nogą strzelił gola. Udowodnił tym samym, iż na czempionacie w Egipcie sędziowie niesłusznie obniżyli mu noty za tą właśnie figurę. Kilka minut później cieszyliśmy się z prowadzenia. Tym razem to my mieliśmy kontrę. Hejmo zagrał do Pinia, Piniu odegrał mu, obnażając przy okazji dziurę między nogami obrońcy, a Hejmo dopełnił formalności, podpisując formularz strzelenia gola na 2:1. Następny gol padł mniej więcej tak: Artur, Piłat, Artur, Piłat, słupek, siatka, yeah, gwizdek, bramka, szaleństwo. Fiesta na boisku trwała. Walka na całego była widoczna gołym okiem, Piniu zarobił po raz kolejny żółtą kartkę. Gdy tak kontrolowaliśmy przebieg meczu (a raczej tak myśleliśmy), znowu nastąpiła kontra Wilczków, zakończona sukcesem oczywiście. Wyrównująca bramka dla przeciwników padła mniej więcej tak: Adam, Piniu, Drehu, Piniu, Drehu, Piniu, Drehu, przejęcie, gol, o w mordesku!, zdenerwowanie, rozpacz. Tak to właśnie zakończyła się pierwsza połowa. W drugiej mecz zaczął się jak gdyby od początku. Graliśmy uważnie, rozważnie i poważnie. W końcu musiało to zaprocentować. Akcję, w której każdy dotknął piłki wykończył Tomek i tym sposobem znowu prowadziliśmy. Przeciwnicy nadal grali swoje, może poza bramkarzem, który poczuł się jak zawodnik z pola i nierzadko opuszczał swój dwusłupkowy posterunek w poszukiwaniu dobrej akcji, uwieńczonej golem. Pech chciał, że w czasie jednej z takich eskapad obrońca popełnił błąd i Radek mocnym strzałem po ziemi podwyższył nasze prowadzenie. Końcówka meczu to już istny obłęd. Nasza uważna gra, stała się mniej rozważna, z kolei nasza poważna gra stała się mniej uważna. Trzeba jeszcze dodać, że przeciwnicy cisnęli jak dojrzewający chłopiec ciśnie pryszcza. Trochę czekaliśmy na efekty, ale w ostatniej minucie straciliśmy gola. Jako, że pozostało niewiele czasu do końca meczu, dowieźliśmy jednobramkową przewagę do końca.

Kolejny zacięty i wygrany mecz pozwolił przesunąć nam się na ósme miejsce w tabeli, tak wysoko jeszcze nie byliśmy. Adam powyciągał sobie trochę piłek z siatki, ale poza nie miał za wiele roboty, gdyż przeciwnicy grali niezwykle skutecznie. Wygraliśmy, pozostaje nam dalej walczyć o jak najlepsze miejsce i zbierać doświadczenie na następną zimę na Polonii.

Pewne zwycięstwo

2008-01-22T20:04:00.000+01:00

Teleplan/Red Devils - Tranzax Łożyska 3:6 (1:2)

Adam Zieliński 2, Tomasz Sopoński - Mateusz Flejter 2, Paweł Dereszyński, Łukasz Pinkowski, Łukasz Włodarczyk, Radek Szepietowski

Obawialiśmy się trochę tego meczu, po ostatnim spotkaniu wiedzieliśmy, że stać nas na wszystko. Tylko co będzie dzisiejszym udziałem? Przepiękne zwycięstwo czy kolejny blamaż? Byliśmy faworytami i nie zawiedliśmy amatorów hazardu. Już po kilku pierwszych minutach nikt nie dopuszczał do siebie myśli, że możemy nie wygrać. Przeciwnicy byli lepsi niż ostatnia drużyna ligi, ale w pełni zasługiwali na miano drugiej najgorszej ekipy. Gdy Piłat w Egipcie odstawiał tańce, broniąc zdobytego tytułu, my spokojnie rozbiliśmy Teleplan 6:3. To był udany mecz, który pozwolił nam uwierzyć w siebie na nowo.

Co to był za mecz?

2008-01-16T16:58:00.000+01:00

Tranzax Łożyska - Bad Boys 5:6 (2:4)

Wojciech Piłat 2, Michał Hejmej, Paweł Dereszyński, Mateusz Flejter - Andrzej Dzik 3, Łukasz Gaweł, Daniel Skonieczny, Paweł Dereszyński (samobójcza)

Życie jest mieszanką dobrych i złych chwil, więc tak się stało, że po dobrym meczu przyszedł blamaż. Dzięki naszej słabej, nierozumnej grzej przeciwnicy zdobyli pierwsze punkty w lidze. Okazaliśmy miłosierdzie i miejmy nadzieję, że Bad Boys odblokują się i ich marsz w górę dopiero się zacznie. Nie zagrało nic, graliśmy chaotyczny futbol, bez wigoru, chcieliśmy tylko przebiec ten mecz i skończyło się tłustą plamą na honorze. Aby nie zaginęło w naszej pamięci, warto odnotować, że Drehu strzelił przedniej urody bramkę samozabójczą. Życie toczy się dalej, a my będziemy dalej grać - tylko nie tak jak dzisiaj!

O słodka wiktorio!

2008-01-08T18:02:00.000+01:00

Remondis - TRANZAX Łożyska 1:4 (1:1)

Paweł Gozimirski - Mateusz Flejter 2, Radek Szepietowski, Łukasz Włodarczyk
kartki: Paweł Hodur (żk) - Paweł Dereszyński (żk), Radek Szepietowski (żk, czk)

Przed spotkaniem skazywano nas na porażkę, ankietowani nie dawali nam żadnych szans, graliśmy bez dwóch podstawowych zawodników. Piniu pauzował za skrzętnie zbierane żółte kartki, postawił nawet grube pieniądze na naszą porażkę. Na szczęście przeliczył się i stracił dość sporą kwotę. Ojciec Hejmo, gdzieś daleko w wiejskim kościółku stawał się Ojcem Chrzestnym Hejmo. Jednakże nie poddaliśmy się, nasze nowe nabytki strzeliły 3 ważne gole i zwyciężyliśmy z wyżej notowanym rywalem. Okazało się, co znaczy dobrze rozwinięta struktura klubu, a przede wszystkim sieć wysoko opłacanych i docenianych skautów.

Remis pod choinkę

2007-12-31T14:45:00.000+01:00

Wisła Kraków - Tranzax Łożyska 1:1 (o:1)
Remigiusz Zbiranek - Wojciech Piłat

To był ostatni mecz ostatniej kolejki przed ostatnimi Świętami w roku pańskim 2oo7. Niektórzy myślami byli już przy barszczu, pakowaniu prezentów i owijaniu ich aksamitną wstążką. Mikołaj dopinał właśnie z trudnością ostatni guzik swojego płaszcza, a my czekaliśmy na spotkanie rozgrzewając się. Dogon po raz kolejny nie podjął się wróżb z kończyn, chcieliśmy tylko zagrać dobry mecz. Tym razem na przekór losowi, wybraliśmy mniej ulubioną połowę i poczęliśmy umieszczać piłkę między słupkami, zatrudniając tym samym Adama. Jako, że było małe opóźnienie sielanka nie trwała długo. Sędzia zalotnie gwizdnął za zawodników i wszyscy wrócili na ziemię.

Nasza gra była tak samo dobra jak w poprzednim spotkaniu. Niedokładne podania były tak rzadkie jak konsystencja kaszek Gerbera, zachowywaliśmy umiar i wstrzemięźliwość. Spokojna gra z tyłu emanowała falowo na przody, no i bokiem trochę na ławkę rezerwowych. Przeciwnicy atakowali, my nie pozostawaliśmy dłużni. Po jednej z akcji zawodnik Wisły znalazł się sam na sam z bramkarzem. Adam wyleciał wściekle ze swoimi pięściami oraz stopami smoka i po chwili skopana już trochę piłka znalazła ukojenie w jego, nie pierwszej świeżości, rękawicach. W tym samym momencie do przodu zaczął biec nasz Dwukrotny Były Indywidualny Mistrz Świata w Walcu Angielskim - czyli Piłat. Adam tylko rzucił okiem w jego stronę, a następnie piłką. Ta poleciała i dopadła celu, Piłat miał przed sobą tylko bramkarza, nie czuł nawet oddechu obrońcy na plecach, chociaż też się starał sapiąc niemiłosiernie. Golkiper przeciwników wybiegł i wszyscy zobaczyli, że Piłat ma całą prawą stronę bramki wolną do strzału. Ten jednak strzelił w środek, piłka kulnęła się jeszcze po nodze bramkarza i wpadła do bramki. W tym momencie wszyscy podnieśli krzyk radości, rezerwowi podskoczyli jakby przez ławkę puszczono prąd o niewielkim woltydżu. W pierwszej połowie działo się jeszcze mnóstwo interesujących rzeczy, ale wynik się nie zmienił. W drugiej części kontynuowaliśmy dzieło zniszczenia przeciwników, a jednak nic nie wpadało. Mieliśmy też trochę szczęścia, ale ono ponoć sprzyja lepszym. Gdy tak sobie graliśmy i do końca pozostało już minut niewiele, przeciwnicy zaczęli napierać całym zespołem. To stworzyło okazje do kontr. W jednej z takich akcji Drehu wybiegł kapitalnie na czystą pozycję, otrzymał piłkę i pozostał przed nim tylko bramkarz. Wszyscy pełni nadziei czekali, co zrobi kapitan. Tenże intensywnie myślał, widać nawet było jak trybiki poruszają się w jego głowie. "Co ten pokręcony dzieciak zrobi?" - myślała garstka kibiców. Drehu postanowił zagrać jak nie Drehu - spróbował kiwnąć bramkarza. Niestety bramkarz był długi wystarczająco i giętki również - także akcja zakończyła się jękiem zawodu. Na jakieś kilka minut przed końcem, przeciwnicy mieli rzut wolny, Adam ustawił mur i stanął przykładnie obok niego. Zawodnik Wisły wykonał rzut wolny perfekcyjnie, podał do swojego compadre, stojącego samotnie 23 centymetry od bramki. Ten nie miał zbytniego wyboru, jak umieścić piłkę w siatce. Obok stał bezradnie Drehu - to był jego zawodnik! Zdruzgotany kapitan zszedł na ławkę i ukrył twarz w rękach, a potem jeszcze nałożył na to wszystko swój szczęśliwy ręcznik. To był jego osobisty dramat. Nie czekając aż się otrząśnie - mecz toczył się dalej. No i tak dotoczył się do końca.

Żeby wygrać trzeba strzelić co najmniej o jedną więcej bramek niż przeciwnicy. Przez długo tak było, ale skończyło się na golu pod choinkę i remisie. Miało być dzielenie się opłatkiem w szatni, śpiewanie kolęd, przemowy zwierząt, a skończyło się tylko na standardowym przebieraniu. Jednakże wielkie zadowolenie biło od Pana sponsora, który oglądał mecz na żywo. Zobaczymy co następny rok przyniesie.

Dowody nie grają!

2007-12-19T15:01:00.000+01:00

TRANZAX Łożyska - Knauf/P.W. Look
2:o (1:o)
Wojciech Piłat, Przemysław Włodarski

Po ostatnim dobrym meczu w naszym wykonaniu, nikt nie wiedział, co się zdarzy dzisiaj. Czy złapiemy falę i wygramy, czy nas zaleje i będziemy mogli porozmawiać ze zwierzętami żyjącymi na dnie. Obie opcje były możliwe, nawet Dogon nie podjął próby wróżb z nóg. Wybraliśmy naszą szczęśliwą połowę wychodzącą na zachód i rozpoczęła się rozgrzewka pożyczoną piłką. Po krótkim bieganiu i kopaniu sędzia zaprosił nas na mecz.

Rozpoczęliśmy spokojnie, bez podpalania się. Rozpoczynaliśmy akcje od obrony, z tyłu piłki rozdzielał Piniu, napastnicy szukając piłki, wysuwali się na pozycję, a gdy przydarzyła się jakaś strata, Drehu był na miejscu i wymiatał piłki w trybuny, by wybić przeciwnika z rytmu. Przeważaliśmy bardzo wyraźnie i nie było widać, aby grały ze sobą drużyny z dwóch przeciwnych końców tabeli. Nasza przewaga w końcu dała rezultat. Piłat dostał piłkę i z obrońcą na boku, umieścił ją mocnym strzałem przy krótkim słupku. Bramkarz wywinął pajaca, ale to nic nie dało - zdobyliśmy prowadzenie. Knauf, wycierając potu strugi z twarzy, nie wierzył. My dalej graliśmy swoje. Piniu mądrze dzielił piłki z tyłu, niczym przedszkolanka rozdająca mleko kakaowe swoim podopiecznym, starał się nikogo nie obrazić i obdarowywać swoich kolegów drużyny po równo kulistą nagrodą. A oni odwdzięczali się dobrą grą. I byli szczęśliwi. I każdy widział, że było to dobre. W pewnym momencie piłkę dostał Adam. Zamyślił się nad dzikim, szemrzącym strumieniem, na którym to płynął tata-bóbr razem z synkiem i obaj wymachiwali pociesznie bobrzymi ogonkami. Sędzia nie wytrzymał tej idylli i odgwizdał grę na czas. Zawodnik przeciwników strzelił gola z wolnego, ale zapomniał podać, choć niektórzy twierdzą, że zrobił to specjalnie. Chwilę później miał miejsce strzał na naszą bramkę. Adam złapał piłkę, a tak przynajmniej mu się wydawało. Kulista rzecz zmieniła się w dorsza, który wyłowiony z wody, wił się na lądzie. Nasz bramkarz próbował go nakryć rękami, ale ten co rusz się wyślizgiwał. W końcu tuż przed linią bramkową udało się. Mimo że niektórzy widzieli już gola, sędzia zachował się przyzwoicie i ani drgnął. Po pierwszej połowie było więcej niż dobrze, ale wciąż nie bardzo dobrze. Poczęliśmy bronić jednobramkową przewagę, ale była to obrona rozważna. Adam spisywał się znakomicie, mimo iż podczas jednej z akcji dostał piłką w jabłko Adama (czyli swoje). Przeciwnicy byli wyraźnie sfrustrowani. Jeden z cięższych zawodników ligi prowokował naszych, ocierając się swoim, przecież już niesuchym, ciałem o innych i depcząc im nowo zakupione obuwie halowe. Ten brak szacunku okazywany przez domniemanego syna właściciela plantacji buraków cukrowych i pastewnych tylko zmobilizował Tranzax. Włodziu po podaniu z prawej strony pokonał bramkarza i było 2:o. Po tym policzku Knauf zaczął napierać na barykady z całych sił, jednak nie trafił m. in. na pustą bramkę i spotkanie się skończyło.

Stało się! Dziewicze zwycięstwo oraz pierwszy clean sheet Adama w BLPN-ie. Po meczu przegrani, niewierzący przeciwnicy postanowili sprawdzić naszą uczciwość, prosząc organizatora o kontrolę dokumentów. Po raz kolejny potwierdziła się stara piłkarska prawda - dowody nie grają! Odnieśliśmy ładne zwycięstwo po dobrej grze i nikt nam tego nie odbierze. This is TRANZAX!!!

53 sekundy do szczęścia

2007-12-04T14:49:00.000+01:00

Medan - TRANZAX Łożyska 2:1 (1:1)

Maciej Szatkowski, Rafał Pichalak - Wojciech Piłat

Niecała minuta - tyle zabrakło do wywiezienia remisu z gorącej Polonii. Graliśmy z wiceliderem, graliśmy mądrze, spokojnie, mieliśmy dużo szczęścia, ale nie wystarczyło to nawet na jeden punkt.

Może być tylko lepiej (?)

2007-11-27T11:40:00.000+01:00

TRANZAX Łożyska - The Reds 4:7 (3:4)
bramki: Wojciech Piłat 2, Michał Hejmej 2 - Marcin Holka 5, Jacek Zadrużyński, Maciej Lewandowski

Graliśmy mecz przeciwko byłej drużynie Dreha i Hejma, również kilku innych zawodników miało epizody w drużynie The Reds. To od nich kupiliśmy nasze pierwsze koszulki piłkarskie. Przeciwnicy dotychczas przegrywali swoje mecze i byli za nami w tabeli. Te fakty sprawiały, że spotkanie było szczególnie uczuciowe, no i liczyliśmy na dziewicze zwycięstwo w blpn-ie. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna niż myśleliśmy.

Rozpoczęliśmy uważnie. Przez dłuższy okres czasu żadna drużyna nie osiągała wyraźnej przewagi. Nastąpiła wymiana iście bokserska, waga ciężka, natychmiastowe wymiany, błyskawiczne ataki, jednak skutek wyglądał tylko jak ciosy na korpus, które miały na celu wymęczenie obu stron. Pierwszego gola strzelili przeciwnicy. Rzut wolny, strzał przy słupku, Adam - mający wielki zasięg - nie dał rady. W tym momencie poczuliśmy się jak oblani wiaderkiem zimnej wody przez niesforne dziecko i zaczęły się wściekłe ataki. Nie dało to nic wielkigo, bo Redsi znowu spowodowali, że piłka zatańczyła w naszej siatce dżajfa. Gdy dalej tak atakowaliśmy groźnie, piłkę dostał Piłat i sprytnym strzałem pokonał bramkarza. Na ławce szaleństwo. Trzeba bowiem wiedzieć, że Piłat nie mógł trafić między słupki już od dawna. Nikt nie liczył od jak dawna, bo nikt też specjalnie nie chciał chłopaka drażnić i dołować. Uwierzyliśmy, że można tu jeszcze coś zrobić. I nagle swiat zasnuł się mgiełką, mecz wydawał się tylko jawą, bieganie marazmem. I tak dobrnęliśmy do końca pierwszej połowy - wynik brzmiał 4:3 dla przeciwników. Połowa meczu była przed nami. Niemal każdy w przerwie oddał się słodkiej reflekcji - el dorado jest tak blisko, a na przeciw stoi najgorsza drużyna ligi. Znowu rozpoczęła się walka, ale to nie my górowaliśmy. The Reds triumfowali strzelając kolejną bramkę, grając na czas, obijając naszych zawodników drażnili nasze zszargane i tak nerwy. Podobno nawet komórki na głowie Dreha przestały na chwilę produkować melaninę, w skutek czego osiwiał on jeszcze bardziej. Kiedy Hejmo strzelił na 5:4 ponownie uwierzyliśmy, że damy radę. Niesieni na skrzydłach, atakowaliśmy zuchwale. Przeciwnicy niczym wytrawni stratedzy czekali na nasz ruch i kiedy nadarzyła się okazja skontrowali. Skrzydła znowu nam odpadły i musieliśmy pełzać dalej by coś jeszcze zdziałać. Wijąc się i sycząc, dostaliśmy jeszcze jedną bramkę akonto. Na 3 minuty przed końcem było 7:4 i mimo tego iż nawet sędzia starał się nas zmobilizować, spotkanie skończyło się dokładnie takim wynikiem.

Dzisiejszy mecz miał być sposobem na odbicie się od dna. Niestety nie udało się. Przeciwnicy zrobili wielką kupę i spuścili nas razem z nią w otchłań kanalizacji.

A miało być tak pięknie...

2007-11-23T22:43:00.000+01:00

Max Maksymilianowo - TRANZAX Łożyska 9:4 (2:2)

bramki: Denis Duszyński 3, Daniel Lubomski 2, Sławomir Nowiński 2, Leszek Gładkowski, Krzysztof Szal - Michał Hejmej 3, samobójcza
kartki: Adam Dogoński

Pierwsze punkty

2007-11-12T17:44:00.000+01:00

TRANZAX Łożyska - Hel-Wita 1:1 (1:1)
bramki: Michał Hejmej - Paweł Ratajczak
kartki: Łukasz Pinkowski

W dzisiejszym meczu zdobyliśmy pierwsze punkty w nowej lidze - a właściwie należy stwierdzić, iż zdobyliśmy jeden punkt tylko, gdyż mieliśmy ogromną przewagę, ale bramkarz przeciwników bronił natchniony diabelską mocą.

Przed meczem nasz drużynowy wieszcz Dogon jak zwykle miał złe przeczucia. Wróżby z nóg, które u Dogona były wyjątkowo miękkie, nie zapowiadały nic dobrego. Gdyby nie nowe koszulki, morale byłoby bardzo niskie. Rozpoczęliśmy rozgrzewkę, niby nowa hala, nowa liga, nowe koszulki, ale napierdzielanka i ostre sprawdzanie Adama to samo. Gdy tak strzelaliśmy, w pewnym momencie Hejmo pokonał bramkarza z najbliższej odległości piętką. Nie wiedzieliśmy jeszcze, że to będzie nasze przekleństwo...

Rozpoczęliśmy skoncentrowani. Już w jednej z pierwszych akcji Piniu uderzył bardzo mocno na bramkę. Gdy tak piłka leciała i już wyobrażała sobie, że mija słupek o dobre trzy metry i uderza z łoskotem w ścianę, czujny Hejmo zmienił jej tor lotu i wpakował do bramki. Zapanowało szaleństwo, zawodnicy ucieszyli się niesamowicie z prowadzenia, piłka kręciła się w siatce z radości, Dogon twardo stanął na ziemi i stwierdził, że już jego nogi nie są miękkie. Od tej pory gra była zacięta i nikt się nie oszczędzał. Przeciwnicy atakowali, my broniliśmy, my kontrowaliśmy, przeciwnicy wychodzili obronną ręką. W pewnym momencie po zamieszaniu, gdzie 3 naszych zawodników stało przy bramce, piłkę do siatki wpakowali przeciwnicy. Zawodnik Hel-Wity strzelił piętką z 2 metrów, podobnie jak Hejmo przed meczem. W tym momencie wszyscy uwierzyli, że z pozoru nieskładne napierdzielanie na bramkę na rozgrzewce nie było bezcelowe. "To ma sens" - myśl jak iskra przeskakiwała z głowy do głowy. Pełni zadumy i szacunku poczęliśmy atakować. Co rusz nękaliśmy bramkarza, ale tenże wszystko bronił, jak nie nogą to ręką, jak nie ręką to twarzą. Podczas pierwszej połowy warto jeszcze odnotować statystyczny fakt, iż Drehu zszedł na minutę na ławkę - jakże to było odmienne od tego, co zaprezentował w poprzednim spotkaniu. W drugiej połowie obraz gry się nie zmienił - cios za oko, ząb za krew, podanie za strzał, strzał za interwencję - wymiana iście tenisowa. Bramkarze bronili jak w transie, szczególnie bramkarz przeciwników sprawiał wrażenie jakby przed meczem skorzystał z usług Harry'ego Hipnotyzera, który zaprogramował go na bronienie sytuacji niemożliwych. Nawet taktyczny atak Łukasza na żebra golkipera nie ostudził jego zapału. Na 3 minuty przed końcem po rzucie rożnym Karol posłał piłkę przy słupku. Mimo iż piłka była kąśliwa i leciała do bramki niczym jesiotr do siatki rybackiej, bramkarz zachował się jak szalony wegetarianin, który uchronił rybkę przed pewną śmiercią w ostatniej chwili. Remis utrzymywał się nadal. Aż pod koniec meczu, w okropnych bólach, urodziła się akcja marzenie - Piłat dostał piłkę, przed nim był jeden obrońca, a po bokach gotowych do podania było dwóch naszych zawodników. Świat na chwilę zwolnił, ziemia zaczęła się obracać wolniej, wszyscy wstrzymali oddech, oczyma wyobraźni swojej widzieli gola. Piłat niczym wytrawny snajper postanowił wykończyć akcję sam. Ból, zawód, jęki, smutek, żal, grupa młodych pancerników z zażenowaniem opuściła trybuny. Koniec meczu - 1:1.

Mecz był bardzo zacięty, charakteryzował się walką o każdą klepkę parkietu. Skończyło się remisem, a mogło być lepiej. Pokazaliśmy charakter. Trzeba odnotować, iż Hejmo drugi raz w oficjalnym meczu naszej drużyny, sugerował zawodnikowi naszej drużyny, że "ma związane jaja". Z różowymi okularami mocy półtorej dioptri patrzymy w przyszłość.

Przegrana na początek

2007-11-05T23:27:00.000+01:00

Linde Gaz - TRANZAX Łożyska 3:1 (1:0)

bramki: Tomasz Afeldt, Marcin Pulc, Maciej Szybowski - Michał Hejmej
kartki: Adam Rusin, Krzysztof Tomsza (Tranzax)

W dzisiejszym debiutanckim meczu, grając jeszcze w starych strojach, przegraliśmy 1:3. Debiutanckiego gola strzelił Ojciec Hejmo.